Patellaluxatie

Patellaluxatie is een aandoening waarbij de knieschijf te veel bewegingsruimte heeft. De knieschijf is een benige structuur die is opgenomen in de eindpees van de grote dijbeenspier om doorslijten van deze pees op de knie te voorkomen. De knieschijf ligt ingebed in een groeve die gevormd wordt door twee botknobbels aan het uiteinde van het dijbeensbot.

Op het moment dat de knieschijf te veel bewegingsvrijheid heeft is er medisch gezien sprake van een luxatie. Deze kan zowel naar de buitenzijde (lateraal) als naar de binnenzijde (mediaal) plaatsvinden. Meestal treffen we de luxatie naar mediaal aan. Oorzaak kan aangeboren zijn maar ook trauma kan leiden tot een luxatie. In een aantal rassen is de aandoening erfelijk en wordt regelmatig gezien bij kleinere rassen.

Bij trauma ontstaat er een acute kreupelheid. In andere gevallen is de kreupelheid wisselend. De knieschijf kan in lichte gevallen zelf weer “terugschieten” op zijn plek en dan is de kreupelheid meestal verdwenen. Beide achterpoten kunnen zijn aangedaan. Schiet de knieschijf niet meer terug dan is er sprake van een blijvende kreupelheid. Door de voortdurende instabiliteit wordt het gewrichtskraakbeen beschadigd wat op den duur tot onherstelbare schade leidt van het gewrichtskraakbeen. Door de variatie in ernst en oorzaak kan de aandoening gedurende het gehele leven optreden maar de overgrote meerderheid van de gevallen zal zich in de jeugd openbaren.

De aandoening kan het gevolg zijn van andere vormafwijkingen van het skelet. Daarom zal uiterst zorgvuldig te werk gegaan moeten worden bij de keuze van chirurgische correctie. Bij een tijdig en juist ingrijpen is de prognose redelijk tot goed al moet men wel met het optreden van artrose in de tijd rekening houden. In enkele gevallen waarbij de luxatie gering is kan gerichte training van de spieren al corrigerend werken.

Regelmatige controle van honden van risicorassen zal de aandoening in een vroegtijdig stadium aan het licht brengen wat gunstig is voor de prognose. In die rassen waar een erfelijke aanleg een rol speelt zal selectie moeten helpen om het voorkomen van de aandoening binnen het ras terug te dringen.

© Sterkliniek Dierenartsen Ermelo, B.J. Carrière, Dierenarts.