Hernia Nucleus Pulposis (HNP)

De wervelkolom is een aaneenschakeling van benige wervels met daartussen schijfvormige structuren die dan ook tussenwervelschijven worden genoemd. Deze schijven hebben de functie van stootkussen en vangen plotselinge bewegingen op om de belasting van de wervelkolom zo gering mogelijk te maken. De tussenwervelschijf bestaat uit een ring van straf bindweefsel en een kern van zachter weefsel. De tussenwervelschijf kan gaan degenereren op een jeugdige leeftijd bij chondrodystrofe rassen en op gevorderde leeftijd bij andere rassen. Als dit gebeurd veranderd de vorm van de tussenwervelschijf en materiaal zal een uitweg zoeken omdat het de druk niet meer kan weerstaan. Als de ring verbroken wordt en kernmateriaal puilt uit dan spreekt men van een hernia. De uitweg met de minste weerstand is richting ruggenmerg. Door de druk die hierop uitgeoefend gaat worden kunnen zenuwbanen beschadigd raken. Dit kan aanleiding geven tot pijn of in ernstige gevallen verlies van kracht of zelfs verlamming. Voor de eigenaar kunnen de symptomen beperkt blijven tot het niet meer op willen springen of piepen tijdens bepaalde bewegingen.

Op basis van een klinisch onderzoek komt men tot een waarschijnlijkheidsdiagnose. In ernstige gevallen kan met contraströntgenonderzoek de precieze locatie en ernst van de hernia vastgesteld worden. Afhankelijk van de ernst van de klachten wordt een bepaalde behandeling gekozen. Strikte rust, desnoods opsluiten in een bench, is in ieder greview onderdeel van de therapie. Daarnaast zijn een aantal medicamenteuze behandelingen mogelijk afhankelijk van de symptomen en de voorkeur van de behandelend arts. In ernstige gevallen kan chirurgie worden toegepast maar deze chirurgie is in dit gebied niet bepaald zonder risico’s. Veel honden herstellen al kunnen soms de klachten wel recidiveren. In een aantal gevallen zal de aandoening zich de volgende keer op een andere plaats voordoen in de wervelkolom en dit maakt de prognose op termijn ongunstig. Dieren kunnen herstellen maar uitvalsverschijnselen blijven vertonen. In sommige gevallen is een mindere gang nog te accepteren maar verlies van de controle over de urineblaas of het laatste deel van de darm zijn praktisch en ethisch niet aanvaardbaar.

Preventief is het van belang om overgewicht te voorkomen. Daarnaast is het verstandig om “rugbelastende” beweging tot een minimum te beperken. Hierbij valt te denken aan het springen van en naar enige hoogte (bank, auto), snel trappen lopen en “opzitten” als kunstje.

© Sterkliniek Dierenartsen Ermelo, B.J. Carrière, Dierenarts.