Craniomandibulaire osteopathie (CMO)

Deze aandoening is ook wel bekend onder de naam “Leeuwenkaak” of “Westie’s Disease”.

Honden met deze aandoening ontwikkelen een toename van bot, met name aan de onderkaaksbeenderen. Soms worden ook andere beenderen van de schedel aangetast. Over de oorzaak tast men nog in het duister, wel wordt een genetische aanleg waarschijnlijk geacht. Sommige wetenschappers denken op basis van microscopische beelden aan een infectieuze oorzaak. De aandoening komt niet veel voor maar is bekend bij verschillende rassen.

Op een leeftijd van 3-7 maanden openbaren zich de eerste symptomen. Kauwen kan pijnlijk worden of de schedel wordt gevoelig bij aanraken. In een meer gevorderd stadium kan de zwelling van de kaakbeenderen zichtbaar worden. Omdat ook de kaakgewrichten aangedaan kunnen worden kan het openen van de bek problemen geven en is zeer pijnlijk. Geleidelijk zullen de dieren dan ook vermageren door onvoldoende voedselopname. De definitieve diagnose wordt met behulp van röntgenfoto’s gesteld.

Behandeling vindt plaats met medicijnen die de botvorming moeten afremmen, in zware gevallen gecombineerd met pijnstillers.

Dieren waarbij het kaakgewricht is aangetast hebben een matige tot slechte prognose. In lichtere gevallen zal met het voortschrijden van de tijd de extra botvorming stoppen en zelfs weer verdwijnen. Deze dieren kunnen dan weer normaal functioneren.

Omdat de oorzaak nu nog niet is opgehelderd ligt de enig mogelijke preventie in foktechnische maatregelen.

© Sterkliniek Dierenartsen Ermelo, B.J. Carrière, Dierenarts.