Slimme maar wel dode pimpelmees

Het mooie van mijn vak uitoefenen op de Veluwe is dat je telkens weer letterlijk en figuurlijk de natuur op de behandeltafel krijgt, zo getuige ook weer het volgende verhaal. Onlangs legde een medewerker van de Dierenambulance een flink stuk boom op mijn behandeltafel, vers afgezaagd en met een goede reden. Aan de boomstam zat een vork en in deze vork zat een bosuil klem met zijn poot. Het arme dier had al een tijd aan zijn poot gebungeld voordat de reddingsactie op gang kwam.
Nu zijn bosuilen in volwassen toestand zeker niet dom dus dit moest een reden hebben. Met een lampje keek in in de spleet van de vork ontwaarde ik een dode pimpelmees. Het slimme diertje had een schuilplaats diep in de vork gevonden maar was niet ontsnapt aan de jagende bosuil. Deze had de pimpelmees gepakt met zijn dodelijk klauw maar was vervolgens zelf klem komen te zitten. Voorzichtig trok ik met een operatietang het pimpelmeesje uit de klauw en de vork. Ik kon nu de schade aan de poot goed waarnemen, ontveld en gebroken! Voorzichtig bevrijde ik de bosuil en het uitgeputte dier kon nog net zitten op mijn hand op één poot. Snel voorzag ik het arme dier van eten, rechtsreeks in de bek. De Vogelopvang in Woudenberg heeft de zorg overgenomen. Ooit weer vrij jagen zal moeilijk worden maar misschien kan de bosuil nog een goed leven hebben in een dierentuin.