Koosje Koet

Afgelopen week stond er ’s avonds na de afspraken nog een verlaten doosje op het aanrecht in de opname. Op mijn vraag wat daar voor verrassing in zat antwoordde de assistente dat deze doos met inhoud zojuist door de dierenambulance was afgegeven, het zou om een kreupele vogel gaan. Nieuwsgierig maakte ik het doosje open en werd direct aangevallen door een boze meerkoet. Het dier pikte wild in de rondte maar hij leek ook een brilletje nodig te hebben want zijn venijnige snavelpikken misten ieder doel.

 
Al snel bleek dat zijn beide poten omwikkeld waren met visdraad wat diep in het vlees had gesneden en een teen zag er reeds afgestorven uit. Zorgvuldig en geduldig ontdeed assistente Suzan het volgende kwartier de poten en tenen van een oneindig aantal visdraadjes. Ik hield de vogel ondertussen in bedwang. Mijn gedachten dwaalde af naar mijn studententijd. In de winter zagen mijn vrouw en ik, op weg naar onze studentenflat, een meerkoet langs de weg liggen. Natuurlijk stopten wij en constateerden als 2e jaars zeer deskundig een gebroken poot. Thuisgekomen werd de poot zorgvuldig gespalkt en wat toen?
Begin jaren tachtig waren er nog niet zo veel vogelasielen. Ach, en wat doe je dan? Dan mag de meerkoet als logé verblijven in de badkamer, met ligbad. We zijn zeker 6 weken niet in het bad geweest want dat was het terrein van Koosje Koet!