IJzeren Harrie

Enige tijd geleden verhaalde ik mijn column getiteld “Komt wel goed schatje” van een klein dapper mannetje dat zijn moeder troostte. Het ging toen om een pupje wat was aangereden en ongelooflijk veel botbreuken had in het achterlijf. We zijn ondertussen vele weken verder en de pup maakt het goed. Na twee botoperaties en vele controles kunnen we nu gerust achteroverleunen. Tijdens deze controles pleegde ik het pupje “IJzeren Harrie” te noemen.
Twee weken geleden werden verrast in de kliniek, drie kids en moeders stapte binnen met een grote schaal versierde cakejes om te vieren dat alles goed was gekomen. Later begreep ik wel dat dit de tweede ronde cakejes was want de andere hond had smakelijk de eerste serie verorberd. Waarschijnlijk wraak voor de onevenredige aandacht voor de pup in het gezin. De cakejes werden met plezier door iedereen in ontvangst genomen en eventjes later zaten we gezellig aan de koffie in de kantine. Na wat herinneringen te hebben opgehaald aan de voorbije periode verliet de pup met zijn gevolg het pand en gingen wij weer aan het werk. In het voorbijgaan hoorde ik nog net iemand roepen “Kom mee, IJzeren Harrie!”, ik moet voortaan oppassen met wat ik zeg.