De eerste patiënt

Vanochtend liep ik op de eerste ochtend na de vakantie door onze nieuwe praktijk in Harderwijk. Nieuwsgierig bekeek ik de vorderingen van de bekwame vaklui die in de afgelopen week tot stand waren gekomen. Deze week gaat de dependance proefdraaien dus ik was blij te constateren dat de klus op een haar na gevild was.
Alle kasten waren gevuld en wat dat betreft was alles klaar om de eerste patiënt te behandelen. Terwijl ik belangstellend het moment meemaakte waarop onze netwerken werden gekoppeld kwam opeens Wim door beeld lopen met een heftig tranend oog, op zoek naar een spiegel. Wim heeft zo’n beetje dag en nacht de laatste acht weken aan de installaties gewerkt, was het hem nu emotioneel te veel geworden? Ik liep snel op hem toe omdat ik wist dat er in het hele pand nog geen spiegel te vinden was en hij vertelde dat er een metaalsplinter in zijn oog was gevlogen tijdens het werk. Dus, meteen mee in het onderzoekslicht, de gloednieuwe pincet uit zijn verpakking gerukt en even later zag ik de splinter duidelijk in het bindvlies van zijn oog kleven. Met vaste hand, even concentreren en ik kon Wim verlossen van de vlijmscherpe plaaggeest.

 
De eerste patiënt was behandeld alhoewel ik mij deze anders had voorgesteld!