Buurmeisjes worden groot…

Toen mijn vrouw en ik 28 jaar geleden neerstreken in Ermelo was alles nieuw voor ons. Dankzij ons werk in de praktijk leerden we gelukkig snel mensen kennen en burgerden we langzaam maar zeker in op de Veluwe.
Vele mensen heetten ons hartelijk welkom en introduceerden ons weer bij kennissen of zakelijke relaties. Eén van onze steunpilaren van het eerste uur was Jan Schmetz. Hij was onze buurman en had een reclamestudio aan huis en menig uurtje brachten we samen door om onze communicatiestrategie te bespreken. Ook was hij verantwoordelijk voor de foto’s die af en toe nog onze wachtkamer sieren.
Van één van de eerste keren dat we bij hem de studio binnenliepen kan ik me nog herinneren dat daar een lief klein meisje van een jaar of 6 op de grond zat. Omgeven door modebladen en gewapend met een grote schaar was ze haar eigen collectie aan het samenstellen. Na een korte kennismaking ging ze weer vastberaden aan het werk.
In 1998 verhuisde het gezin en verloor ik de dochter uit beeld, wel hoorde ik nog regelmatig van haar vader hoe het haar verging.
Afgelopen voorjaar kwam via Facebook een berichtje binnen: “Bob, opereer je nog steeds knieën?” Lang verhaal kort, haar hondje had een ernstige knieblessure en haar gedachten gingen terug naar haar buurman Dr. Bob die toen ook al de hele dag botten en gewrichten stond te repareren.
Een afspraak was snel gemaakt en uiteindelijk stond daar een charmante jonge vrouw voor me, directrice van een eigen bedrijf met meerdere medewerkers. Haar bedrijf organiseert evenementen en jawel, ook mode-evenementen! Zo zie je maar weer, het zat er al jong in!
Roeffie was snel weer gefikst en later kwam er nog een leuk filmpje via Facebook van een rennende Roef. Destijds had nog nooit iemand van internet gehoord, laat staan van Facebook!