Antieke Diergeneeskunde

Van tijd tot tijd maken we dingen mee waarbij je schoenen uitvallen van verbazing. Zo laatst ook weer: een diereigenaar biedt zijn hond in een verschrikkelijk toestand aan, ernstig ziek, krampen en op sterven na dood zo te zien. Deze eigenaar had echter zelf al de oorzaak opgespoord: de buurman had geprobeerd ratten te vergiftigen met thallium, een antiek gif dat allang verboden is. Stukken brood op het erf met thallium zouden de ratten wel een lesje leren. Of dat gebeurd is weten we niet, wel dat de hond vrijwel dodelijk vergiftigd was. Omdat het gif zo antiek is, de boven water gekomen fles kan zo het museum in, is er ook geen antigif meer beschikbaar! Veterinaire apotheek Universiteit Utrecht, locale apotheken, St. Jansdal, AMC, niemand heeft meer een antigif omdat het al zolang verboden is. Onze jonge dierenartsen zaten met de handen in het jaar, dit hadden ze nooit geleerd. Een oud studieboek in het Duits (!) van de baas uit het jaar 1978 bracht uitkomst. Het antigif is gebaseerd op een kleurstof en zo kwamen we uiteindelijk bij een verffabriek in Apeldoorn uit, de eigenaar haalde snel het goedje op en de hond werd ermee behandeld en knapte klinisch op. Enkel dagen later bleek dat lever, nieren en het hart volledig ten gronde waren gericht door het smerige gif en bleef er niets anders over dan de hond uit het lijden te verlossen. Soms is je werk niet alleen verbazend maar ook frustrerend, denken mensen dan niet na?