Bikkel

Profielfoto BikkelDit verhaal gaat over Bikkel, het is een kruising Turkse herder x mastin espanol. Toen hij 3.5 maand oud was zat hij in de dodencel in Spanje. Eigenlijk wilde ik geen hond uit Spanje want de asielen zitten hier ook vol, maar toen ik zijn foto zag waren we verkocht. Gelukkig waren de mensen op tijd om hem uit de dodencel te halen en hem naar Nederland te halen. Toen we bij Bikkel gingen kijken zat hij bij een gezin in Brabant. Toen ik hem zag lopen was ik al verkocht: een grote slungel met zo’n lekkere bek.

 

Het ging een hele tijd goed met Bikkel het leven was voor hem één groot feest en ook voor ons. Een grotere sul liep er op deze aardbodem niet rond. Rennen en spelen en eten dat was Bikkel. Toen op een gegeven moment was Bikkel heel gauw moe, hij lag maar en er zat weinig fut meer in. Dus je raad het al op naar de dierenarts, allerlei onderzoeken gehad maar daar kwam weinig uit. Na een aantal weken had de dierenarts eindelijk iets gevonden: Bikkel had de ziekte van Lyme, daardoor was hij zo moe en had hij pijn in zijn spieren en gewrichten, dan zou ik ook niet veel meer willen lopen. Hier kreeg hij medicatie voor maar dit sloeg niet goed aan. Voor mijn eigen gevoel was er toch nog meer aan de hand met hem, met goed overleg met de dierenartsen zijn we naar de kliniek in Wageningen gestuurd, hier zijn ook diverse onderzoeken gedaan. Maar hoe groot Bikkel ook was bij de dierenarts was het een mietje er moest een echo van hem gemaakt worden en uit angst spoot hij zijn anaalklier leeg (gelukkig niet tegen mij maar tegen de assistente) deze was er niet blij mee. En ik dacht alleen maar ach arme schat. Ook in Wageningen kwamen ze niet veel verder, dus weer terug naar Ermelo.
Toen besloten we om Bikkel even rust te geven al die klinieken en onderzoeken ik dacht even rust. Maar Bikkel veranderde van goede sul naar een agressieve hond, zo uit het niets. Eerst denk je van het zal wel aan de andere hond liggen want hij heeft nog nooit gegromd, toen viel hij opeens uit naar een fietser, dan weet je niet wat je overkomt. Dus toch maar weer terug naar de dierenarts om alles nog een keer uit te sluiten is er nog een bloedtest gedaan waar eigenlijk van gedacht werd van nou dat kan het niet zijn. Maar helaas Bikkel had er nog een bacterie bij die hij waarschijnlijk in Spanje al had opgelopen en dit samen met de ziekte van lyme heeft hem te ziek gemaakt. Als hij geen lyme had gehad dan was die bacterie ook helemaal niet zo erg geweest, maar deze twee dingen samen maakte van Bikkel een hond die niet meer te vertrouwen was.
Ik liep op een gegeven moment in het bos hij zag een hond en die greep hij, de hond heeft het gelukkig wel overleefd maar dit was voor ons het besluit om Bikkel uit zijn lijden te verlossen want het rare was hij had de hond gebeten en twee tellen later stond hij er echt zo bij van wat heb ik gedaan dan. Hij snapte er helemaal niets van die schat. Maar misschien zou het de volgende keer wel een kindje zijn of één van mijn eigen hondjes.

Foto Bikkel op de hei