Gevonden voorwerpen

In onze kliniek zien we veel soorten operaties op regelmatige basis voorbij komen. De sterilisatie van een teef, het herstellen van de voorste kruisband of het verwijderen van een tumor zijn operaties waarbij u zich voor kunt stellen dat ze regelmatig plaats vinden. Maar een andere categorie operaties die we veel verrichten is de maag- en darmchirurgie waarbij we de zogenaamde “vreemde voorwerpen” verwijderen. Hierna volgt een kleine bloemlezing van gevonden voorwerpen ter leering en de vermaeck!

Iedere keer als een hond iets heeft opgegeten wat mogelijk gevaarlijk is voor het dier zal de afweging gemaakt moeten worden of we het dier laten braken of niet. Mogelijk is dit schadelijk (beschadiging van de slokdarm) of niet zinvol meer (als het dier het voorwerp te lang geleden heeft opgegeten). Uw dierenarts zal hier steeds een zorgvuldige afweging moeten maken.
Het geven van een schep zout achter in de mondholte is ten strengste af te raden want hierdoor kunnen zeer ernstige complicaties ontstaan indien de hond zich verslikt.

Kinderspeelgoed

Tot deze categorie behoren allerlei delen van poppetjes zoals Asterix, Alfred Jodokus Kwak en andere bekende figuren. Vaak zijn deze stukken te groot voor verdere passage naar de darm en irriteren ze de maag. Glazen stuiters passeren prima naar de darm maar lopen daar vast en veroorzaken een darmafsluiting die zonder chirurgische behandeling dodelijk afloopt. Ook zijn de rubberen stuiterballetjes geen geschikt speelgoed voor een hond. De balletjes stuiteren geweldig, de hond probeert ze te vangen en ze schieten zo achterin de keel en met een slikreflex zijn ze verdwenen. De balletje en de stuiters zijn gelukkig goed zichtbaar op de röntgenfoto dus de diagnose is gemakkelijk te stellen.
De bal kan ook wat groter zijn, zo was er ooit een Mastino Napolitano in de kliniek met de klacht chronisch vermageren en braken. De maag voelde hard aan en op de röntgenfoto zagen we een vreemde waas in de maag met een beetje grote honingraat-achtige structuur. Na de operatie waren we een leren voetbal rijker. De eigenaar was deze bal al een maand of 6 kwijt en al deze tijd vertoefde een groot gedeelte van deze voetbal in de maag van de hond.

Kleding

Sommige honden zijn hardnekkige eters van vuile was. Het kliniekrecord staat op 3x bij dezelfde hond. Sokken zijn veruit favoriet op de voet gevolgd door vaatdoekjes. Eigenaren verbazen we door niet alleen een sok te tonen na de operatie die ze pas kwijt waren maar soms ook een sok die ze al wat langer kwijt waren. Kennelijk passeren sokken niet altijd even snel naar de darm maar daar vindt je weinig over terug in de wetenschappelijke literatuur.
Gênant wordt het als we beide eigenaren na de operatie trots tonen wat we hebben verwijderd en slechts één van beide eigenaren het gevonden voorwerp herkent. Dit is nogal een het geval bij lingerie.
Soms begint een hond aan een draad te kauwen en merkt dan te laat dat hier een naald aan vast zit. Een naald kan maandenlang een zwerftocht door het lichaam maken om vervolgens door de huid te prikken als de eigenaar het dier aait. Ooit heb ik een Teckel meegemaakt met de klacht was dat het dier het uitgilde bij het ontlasten. Nadere inspectie leerde dat de naald dwars voor de anus stond van het arme dier. Geen wonder dat ontlasten een pijnlijke bezigheid werd!

Puur Natuur

Zeker in onze omgeving biedt de natuur vele zaken om mee te spelen maar die bij inslikken levensgevaarlijk kunnen zijn. Kastanjes, eikels, noten en dennenappels kunnen afhankelijk van het formaat van de hond ernstige problemen geven. Daarbij kan ook nog van belang zijn in welke richting de dennenappel ligt bij de passage door de darm. Takjes kunnen met een beetje pech nog wel eens lelijk door het maagdarmkanaal heen prikken met een complicerende buikvliesontsteking tot gevolg. Over takjes gesproken: de sateh-stokjes van de barbecue staan zeker in de top 10 van gevonden voorwerpen. Ze ruiken en smaken lekker, zijn echter taai en zeer scherp. Bijna altijd geven ze een perforatie van het maagdarmkanaal en je krijgt als dierenarts met een zeer zieke hond te maken.

Medicijnen

Eigenaren leggen vaak medicijnen op een plaats waar ze in het oog springen zodat ze niet vergeten worden. De anticonceptiepil wordt regelmatig opgepeuzeld. Hier is niet het medicijn bedreigend maar eerder de scherpe kunststof/aluminium strip waarin het verpakt is. Andere medicijnen zijn qua werkzame stof mogelijk dodelijk zoals hartmedicatie, astmamedicatie en bijvoorbeeld bloedverdunnende middelen. Sommige honden deinzen er niet voor terug om ook de verpakking te grazen te nemen. Met de toename van smakelijke medicijnen voor mens en dier neemt ook het risico toe dat een dier een hele verpakking met inhoud nuttigt met alle gevolgen van dien.

Andere vreemde zaken

Wat ook nogal eens voorkomt is dat dieren een (fop)speen opeten. De reden is niet geheel duidelijk maar deze voorwerpen zijn vrijwel niet te herkennen bij diagnostiek of te voelen in de buik. Hier moet echt het verhaal van de eigenaar een aanknopingspunt bieden. Deze spenen sluiten de darm hermetisch af.
Beroemd in de opleiding was de Duitse Herder die een deel van een stang van een vliegengordijn had verorberd inclusief 4 slierten plastic van 2 meter. Soms is het onbegrijpelijk wat de dieren kunnen wegwerken.
Het eten van stenen is vaak een gevolg van het spelen met stenen in de bek. Niet alleen slijt het gebit af maar de steen is zo in de keelholte verdwenen en gaat voor problemen zorgen.
Maar ook onbegrijpelijke zaken worden opgegeten. Wat te denken van een Labrador die gewoon een gordijnhaak van ca. 7 cm van tafel pakt en doorslikt?
Speelgoed wat de hond kan verkleinen kan gevaarlijk zijn. Stukjes kunststof van een speeltje, een deel van een floss-touw of de voet van een speelgoedkip kunnen problemen geven

Behandeling

Als braken geen optie (meer) is dan zal er buikchirurgie moeten plaatsvinden waarbij de maag en/ of de darm geopend moeten worden. In ernstige gevallen zal zelfs een stuk darm moeten worden weggenomen. Gelukkig is deze chirurgie met enige ervaring goed uitvoerbaar. Daarna heb je wel te maken met een intensive-care patiënt maar de prognose is bij tijdige behandeling meestal goed te noemen.

Het vervelende is dat een aantal van deze patiënten terugvallen in hun oude gewoonte en dat we ze vaker terugzien op de operatietafel. Het enige wat ik u kan adviseren is om medicijnen veilig op te bergen, speeltjes op deugdelijkheid te beoordelen, de vuile was meteen in de wasmand te stoppen en als u een geheimpje heeft om het niet met de hond te delen!